Placeholder image

Billy Desmedt

(Laatst aangepast op 30/05/2016)

Billy ziet het levenslicht te Kortrijk op 8 juli 1927. Zijn ouderlijke woning bevindt zich in de Lange Steenstraat 32 te Kortrijk. Hij brengt er ook zijn kinder- en jeugdjaren door. Zijn vader Jules Desmedt er  runt een muziekwinkel die alles verkoopt wat ook maar iets met muziek te maken heeft: muziekinstrumenten (onderdelen inbegerepen), piano’s, orgels, violen maar ook fonoplaten van vooral uitgeverijen als Decca en His Masters Voice. Billy’s vader is ook vioolspeler, hersteller en stemmer van piano’s. Hij gaf o.a. ook accordeonlessen. Gustaaf Detavernier, een bekend Kortrijks accordeonist, volgde van 1936 tot 1939 accordeonlessen bij de vader van Billy. In de Dictionnaire du Jazz à Bruxelles et en Wallonie wordt melding gemaakt van het feit dat zijn vader ook fabricant was van piano’s. Ook muziekpartituren van klassieke muziek tot volksliedjes zijn er te verkrijgen. Zo komt Billy ook al vroeg in aanraking met de schlagers van die tijd.
Het leidt dan ook geen verwondering dat Billy al vlug gebeten wordt door de muziekmicrobe. Op de jeugdige leeftijd van 4 jaar speelt hij al piano om daarna  gedurende 6 jaar pianolessen (klassieke muziek) te volgen bij o.a. leraar Vandenberghe van de Kortrijkse muziekschool waar hij met klank en brio zijn diploma behaald . Het orgel spelen leert hij zich zelf aan. Hij heeft een goed muzikaal gehoor en hij wordt een meester in het improviseren. Op prille leeftijd speelt hij al Dixieland en bleus.
In 1941 wordt hij opgemerkt door saxofonist Jean Omer. Zijn eerste optredens in het openbaar gebeuren met het orkest van saxophonist Jean Omer in “Le Boeuf sur le toit” te Brussel. Een eigen cabaret dat eind de jaren dertig  was opgericht door Jean Omer, naar het voorbeeld van het gelijknamige  Franse etablissement dat al vanaf 1921 op diverse locaties in Parijs bestond, en waar hij met zijn eigen swingorkest optrad. Met het orkest van Jean Omer treedt Billy in 1941 ook op in de Salle Pleyel te Parijs.
De klub “De Vrienden van den Kluisberg” organiseren hun privaat feest voor de leden op zondag 19 september 1943 in de feestzaal Palace, Orroir-Kluisbergen. Niemand minder dan de jonge Kortrijkse klavierspeler , Billy Desmedt, van het orkest van Jean Omer komt er met zijn eigen orkest optreden. Billy is dan amper 16 jaar oud.
Met Don Byas (Amerikaanse tenorsaxofonist), Henri Van Bemst (Belgische dirigent en klarinetist) en les Kott Jazz Men wint hij in 1947 de beker voor beste pianist op het toernooi van de Hot Club de Belgique. Twee jaar later, in 1949, maakt hij deel uit van het orkest van Jean Leclére (Belgisch pianist).  In de zomer van 1949 (augustus 6 en 7 ) speelt hij op het 2de Internationale jazzfestival van Knokke in maar liefst drie verschillende orkesten: Les Bob Shots met o.a. Herman Sandy (trompet), Toots, René Goldstein (bas), Jackie Tunis (drums), Bobby Jaspar (clarinet en tenor), met het orkest van de Antwerpse saxophonist Jack Sels en met de Hot Club All Stars met o.a. Roger Asselbergs (baritone), Bobby Jaspar (clarinet en tenor), Mimile Chantrain (tenor), René Goldstein (bas) en Jackie Tunis (drums). In het boek “Bobby Jaspar, Itinéraires d’un jazzman européen 1926-1963” ( verschenen in 1997) wordt hij ‘ce jeune sorcier du clavier’ genoemd.
Ondertussen speelt hij meer en meer samen met Toots Thielemans. Die samenwerking resulteert in plaatopnames, o.a. in de periode 1950-1952, met het Toots Quartet waar afwisselend op contrabas Jean Warland en Jean Hundstadt en op drums Rudy Frankel deel van uitmaken (terug te vinden op “Toots Blues 1950-1952”, CD Best of 04.2004, Paris Jazz Corner Productions PJC 222013) . In 1950 maakt hij deel uit van de formatie van de clarinettist Big John (Jean-Pierre Vandenhoutte) waarmee hij optreedt in het Belvédere van Middelkerke. Het jaar daarop maakt hij opnames onder zijn eigen naam voor Decca met Toots Thielemans, Jean Warland en Rudy Frankel. Verder ook als sideman bij Steve Kirk (Jaap Streefkerk) (Steve Kirk and his Belgian Jazz Combo – Decca 5462?). In 1952 maakt hij verder ook deel uit van het Jack Sels Octet (Dictionnaire du Jazz à Bruxelles et en Wallonie).
In 1952 te Brussel , op 8 juli om precies te zijn,  verzorgt hij als sideman van de Nederlandse violist en swingtrompettist Sem Nyveen opnames voor het label Omega ( Fiddllers’s Roof –Omega 21841 en How High the Moon – Omega 21842). Aan deze opnames werken o.a. ook Willy Buyssens (guitaar), René Goldstein (Bas) en Rudy Frankel (drums) mee.
In de jaren 1953-1954 zijn er nog een aantal opnames onder eigen naam voor het platenlabel Decca ( Crying in the Chapel – Decca 22187 in 1953, Le Petit âne Brésilien/ La fête du tabac – Decca 22390 in 1954). Van ‘Le Petit âne Brésilien’ is er voor Decca ook een Spaanse versie ‘El pequeño asno brasileño / La fiesta del Tabaco’.
Verder ook voor Decca een Duitstalige opname (The Supreme Record F43532 – jaren ’50) ‘Freu dich, Fritzhen/ Das Macht Elisabeth’ (Billy met ritmebegeleiding). ‘Freu dich, Fritzhen’, een Foxtrot, is geschreven door het Franse componistenduo Emil Stern (jazzpianist, componist, orkestleider) en Eddy Marnay (tekstschrijver) die vanaf de jaren 1950 samenwerken. De oorspronkelijke titel van het nummer is ‘Tire L’Aiguille. De orginele titel van ‘Das Macht Elisabeth’ is ‘My Truly, Truly Fair’. Een foxtrot van de hand van de Amerikaanse songwriter Bob Merrill.
(Op de site van www.muziekarchief.be staan nog een aantal opnames vermeld waarvan de opnamedatum of releasedatum onbekend zijn).
In de loop van de jaren 1950 trekken enkele jazzmuzikanten (John Ouwerx, Fud Candrix, Christian Serluppens, Mickey Bunner (echte naam Marcel Beguin), Bill Alexandre. (vocalist – gitaar?)...) waaronder Billy Desmedt naar Belgisch Congo om er een tijdje te verblijven en op te treden. Door de Belgische nationale luchtvaartmaatschappij SABENA worden heel wat Belgische artiesten uitgenodigd om er in hun Congolese guesthouses op te treden. John Ouwerx die vooral optreedt in hotelbars in Leopolsville (Kinshasa) zal er uiteindelijk een belangrijke rol vertolken. Hij wordt het hoofd van de Congolese afdeling van de platenmaatschappij Philips.
Billy is ook een veelgevraagde vedette in de Kortrijkse regio. Op 14 februari 1953 verzorgen Billy Desmedt op Hammond-orgel en zijn orkest,  op uitnodiging van de Nationale Federatie der oorlogsvrijwilligers Sectie 215, een optreden in zaal “TECO”, In 1939 werd in de Doorniksestraat nr.30 het grootwarenhuis TECO opgericht (N.V. Textile Corporation)
Op 22 otober 1955 gaat in de Stadschouwburg een opvoering door van de Parijse Comedie “Drie dozijn rode rozen” in een regie van Bert Wildeman  met in de hoofdrollen Andrea Ameye, Chris Lomme, Jacques Verfaille en Willem Onre. Billy Desmedt op hammondorgel zorgt mee voor de muzikale omlijsting. De organisatie van het evenement is in handen van de Rederijkerskamer der Cruysbroeders Kortrijk.
In de loop van het jaar 1956 zijn er een aantal optredens in de feestzaal Bouwbedrijf in de Doornikstraat 52. Op zondag 22 april tekent Billy op Hammond er present.  De dag erna, 23 april,  is hij er weer van de partij met de volgende formatie: Billy Desmedt (Hammond), Xavier Claeys (bas, viool, trompet, fluit), Werner Vervaecke (slagwerk) en het andere Kortrijkse muziekwonder Norbert Goddaer (vibraphone, accordion, sax, clarinet). De samenwerking met Norbert Goddaer (en zijn formatie) krijgt een vervolg op 15 oktober.
In de Stadsschouwburg organiseert het Sportcomité van de stad Kortrijk, op 24 november 1956, haar jaarlijks bal met de grote formatie van Bob Gay (dat wordt aangekondigd als het succesorkest van het groot bal van de Militaire School te Brussel). Billy Desmedt op hammondorgel en zijn boys staan er voor deze gelegenheid ook op de affiche.
In Dancing Leopold, in die periode de place to be in Bissegem,  zijn Billy Desmedt en zijn solisten op 8 februari 1958 er de muzikale attraktie. Dit op uitnodiging van de Koninklijke Handboogmaatschappij St.Sebastiaan
De vriendenkring van de Kortrijkse Verzekering KORVER houdt haar jaarlijks privaat bal op 13 november 1958 in de Salons Herpels in de Consciensestraat 8 met Roger Clarck en de medewerking van Billy Desmedt
Geleidelijk verdwijnt Billy langzaam van de internationale en nationale jazzscene. Dit lot is ook andere jazzmuzikanten beschoren. Door de opkomst van de Rock&Roll en de jukebox in de late jaren 1950 verliest het grote publiek geleidelijk haar belangstelling in de jazz en de grote en kleine ensembles. Dit betekent echter niet dat hij volledig van het toneel verdwijnt. Hij blijft  optreden in zijn geboortestad Kortrijk en de regio. Met zijn eigen orkesten The Four D’s en in een latere fase The Five D’s” behoort hij tot de beste orkesten van Kortrijk.
Café New Orleans in de Papenstraat 15 ontpopt zich vanaf de vroege jaren 1960 als één van de muzikale mekka’s van de stad Kortrijk. Verschillende formaties treden er wekelijks op. Zo ook Billy Desmedt met zijn The Four D’s. Op 23 oktober en 6 november 1961 zijn dat Desmedt Billy, Dumortier Romain, D’Haene Pol en D’Haeyere Jacky.  Ook in Dancing Golden River in Deerlijk staat hij met The Four D’s  op 14 maart 1964 op het podium.
Op het traditioneel bal van Handelaars van de Wijngaardstraat in zaal De Bosse in januari 1968 en februari 1969 is hij te gast  met zijn nieuwe formatie The Five D’s. Met deze formatie zal hij de komende jaren nog tal van optredens verzorgen. Dit o.a. in de Hallen op 17 mei 1968 (Summer Ball van de Friends Club) en naar aanleiding van de schow- en dansavond Grow Up, een liefdadigheidsfeest ten voordele van de gehandicapte kinderen van het Rijksinstituut voor Buitengewoon Onderwijs (RIBTO)  (10 november 1969), in ‘t Waaihof ( 30 maart 1969) ten voordele van Hulp aan Zieken, Sporthalle Damiaancollege (7 februari 1970) en opnieuw in de Hallen op vraag van de Vriendenkring Kortrijkse Politie (24 november 1970)
In de Tempeliers aan de Graanmarkt 16 wordt een nieuwe jazzclub opgericht, The Temple Jazz Club. Op 21 juni 1969 gaat er een jamsessie door met Billy Desmedt (piano), Roger Clarck (drums), Eric Buyse (bas), Romain Dumortier (sax, clarinet, vibrafoon) en Roger Deryckere (trompet). Het repertoire omvat muziek van o.a. Benny Goodman, Duke Ellington en Count Basie. In het weekblad Atlas van 27 juni in een artikel genaamd “Sant in eigen land” is men vol lof over dit optreden. Op 12 september 1970 verzorgt hij er opnieuw met The Five D’s het muzikale spektakel.
Eind jaren 1960, begin 1970 treden The Five D’s ook een aantal keren op met Arlet Carly. Deze zangeres, die afkomstig is uit Tielt,  treedt ook op met José Deryckere and his Dixieband. Ook in 1971 en 1972 gaan er optredens door met The Five D’s (23 januari 1971 Zaal De Bosse Handelaars Wijngaardstraat, 29 januari 1971 Golden River Deerlijk, Studentenclub Viking VHTI, 11 maart 1972 St.Jozefsinstituut, 1 juli 1972 Avondfeest Sobelko (Sociale Dienst Belastingen Kortrijk) in De Hallen). Tussendoor treedt hij op met een trio op de Longtime Jazz Evening in de Shakespeare op 11 februari 1972. Een paar maanden eerder (3 december 1971) had hij dit ook al gedaan. Voor die gelegenheid werd zijn trio aangevuld met Tony Morgan op trompet, trombone en bugel.
Eind 1972 verandert Billy het geweer van schouder. In oktober opent hij aan de Doornikselaan 3 (nabij het station van Kortrijk en recht tegnover het sorteercentrum van De Post) zijn eigen Jazz Kapel “BILLY’s INN”. Op vrijdag 20 en zaterdag 21 oktober verzorgt kersvers uitbater Billy Desmedt er zijn eerste optredens. Zijn Hammondorgel is dan aangesloten op een voor die tijd  buitengewone luidsprekers “Leslie Cabin”. Luidsprekers met een karakteristiek geluid, met veel vibrato en tremolo, die vooral worden gebruikt bij hammondorgels. Deze zijn afkomstig van “Muziekhandel Michel Masselis” uit de Gentse Steenweg 58 te Kortrijk. Dit wordt dan ook special vermeld in de aankondiging van de opening van Billy’s nieuwe uitdaging.
Heeft het één met het ander te maken. In ieder geval na het openen van zijn eigen Jazz Kapel verdwijnt Billy de jaren daarop geleidelijk uit de concertagenda van de regio. In de laatste fase van zijn leven verhuist Billy een aantal jaren naar Harelbeke en vanaf de jaren ’90 woont hij opnieuw in Kortrijk. Hij betrekt dan een studio aan de Spoorweglaan te Kortrijk. Zijn laatste levensjaren brengt hij door in het Sint-Jozefsrustoord aan de Condédreef te Kortrijk waar hij op 20 juli 2004 sterft op 77 jarige leeftijd.

In de Dictionnaire du Jazz à Bruxelles et en Wallonie omschrijft Bernard Legros, journalist bij Jazz in Time Billy als volgt: “Billy Desmedt fait partie de cette géneration de pianistes au départ influencés par le middle-Jazz, nottament Nat King Cole, et séduit ensuite par nouveautés apportées par Bud Powell”.

Bronnen:

  • Curtricke nr. 270, augustus-september 2001-Onafhankelijk tijdschrift voor toerisme en cultuur  (Op basis van een artikel opgetekend naar het verhaal van Billy zelf tijdens zijn verblijf in het Sint-Jozefsrustoord– geeft ook aan dat al zijn familieleden al gestorven zijn en hij nog nauwelijks bezoek krijgt).
  • Het herbergleven in Kortrijk, Dr. Egied Van Hoonacker D/2002/0222/12
  • Het Kortrijk Handelsblad 1944 – 1970, fragmentarisch, stadsbibliotheek Kortrijk
  • Atlas, Regionaal Weekblad Kortrijk 1947-1974, stadsbibliotheek Kortrijk

 

  •  “Bobby Jaspar, Itinéraires d’un jazzman européen 1926-1963”, auteur Jean Paul Broché
  • Dictionnaire du Jazz à Bruxelles et en Wallonie (Conseil de la Musique de la Communauté Française de Belgique), Pierre Mardaga, Editeur Rue Saint Vincent 12, Liége (D 1991-0024-15)
  • Toots Thielemans door Marc Danval, Edition Racine, Bruxelles 2006 - D2006, 6852, 29
  • The Finest in Belgian Jazz (NL), Jempi Samijn – Sim Simons, uitgave De Werf Brugge, D/2002/9668/1
  • www.muziekarchief.be
  • www.muziekencyclopedie.nl
  • De beperkte info over de Congolese periode is terug te vinden in de bescheiden biografieën over John Ouwerx op de sociale media

 

Discografie:
Informatie over de discografie van Billy Desmedt is o.a. terug te vinden op:

  • www.muziekarchief.be
  • De website van de Bibliotheque Nationale de France www.bnf.fr/collection
  • The Kot Jazzmen, private recording (1949): Leo Delannoit (trumpet), Jacky June (alto sax), Billy Desmedt (piano), Paul Karthy (guitar), Marc Harrison (double bass), Leon "Bodash" Demeuldre (drums)

              Recorded at the Panthéon, Brussels, 1949
1. "Ladies lullaby"
2. "Night Ramble"
Bron: Jacky June, Wikipedia